อาร์เรย์ คือ  ลำดับของวัตถุที่เป็นชนิดเดียวกันจำนวนหนึ่ง  โดยที่วัตถุเหล่านั้นจะได้รับการเรียกว่า สมาชิก (Element) ของอาร์เรย์ และมีหมายเลขกำกับให้ตามลำดับดังนี้ 0,1,2,3… หมายเลขเหล่านี้ได้รับการเรียกว่าค่าดรรชนี (index values) หรือดรรชนีกำกับ (subscripts) ของอาร์เรย์  คำว่า ดรรชนีกำกับถูกนำมาใช้เพราะเป็นการอ้างถึงตามลำดับทางคณิตศาสตร์  ดังนั้นอาร์เรย์จึงได้เขียนด้วยดรรชนีกำกับดังนี้ a₀, a₁, a₂ ,…ตัวเลขเหล่านี้  หมายถึงตำแหน่งของสมาชิกในอาร์เรย์  ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เข้าถึงข้อมูลในอาร์เรย์ได้โดยตรง

รูปแบบการประกาศอาร์เรย์

-type array-name[array-size];

– double a[size];

การส่งผ่านอาร์เรย์ไปยังฟังก์ชัน

มีรูปแบบดังนี้

– function_name (type_specifier  parameter[size])     /*size array*/

func1(int x[10])

– function_name (type_specifier  *parameter)            /*pointer*/

func1(int *x)

– function_name (type_specifier  parameter[])           /*unsized array*/

func1(int x[])

CONST MAX = ค่าคงที่ Max

BUFFER = ค่าแปรสตริง

COUNT = ตัวนับ

SCAN = แสดงค่า

READ = รับค่า

RETURN  0 = คืนค่า  0 ให้โปรแกรม

#include <iostream>
using std::cin;
using std::cout;
using std::endl;

int main()
{
	const int MAX(80);
	char buffer[MAX];
	int count(0);
	
	cout << "Enter a string of less than" 
		 << MAX << "characters:\n";
	cin.getline(buffer,MAX,'\n');
	
	while(buffer[count] != '\0')
		 count++;
		 
	cout << endl << "The string \"" 
		 << buffer << "\" has " 
		 << count << "characters.";
	cout << endl;
	return 0;
		 
}

• Line

Todspon Buakhampho

at GlurGeek.Com